Hoe vaak heb je die vraag al gehoord of stel je ze zelf? Veel hangt af van wie aan het fornuis staat natuurlijk. Misschien is het bij jou thuis wel een beurtrol.

Vast staat dat het voor velen een moeilijke oefening is, telkens weer.

Waarom moeten we eigenlijk drie keer per dag eten? Hoe makkelijk zou het niet geweest zijn als het maar één keer was. Er was een tijd, lang geleden, dat ik acht keer per dag at om aan te komen. Dat was absoluut géén makkie!

Er zijn mensen die graag koken, er zijn er die niet graag koken maar het doen omdat het moet en dan heb je nog diegenen die er een bloedhekel aan hebben.

Ik behoor tot die eersten, die graag tussen de potten en de pannen zitten. Koken zit me in het bloed. Creatief te werk gaan met wat er in huis is, het blijft een uitdaging.

Belangrijk voor mij is dat ik kan starten met eerlijke producten. Onder ‘eerlijke producten’ versta ik voornamelijk dat alles de tijd, de ruimte en de nodige zorg heeft gekregen om groot te worden zonder pesticiden, vuiligheid of antibiotica.

Waarom ik dit zo belangrijk vind is mijn overtuiging dat alle viezigheid die eraan blijft plakken in mijn lichaam terechtkomt. Dit is echt wel het laatste wat ik wil.

Mensen die me zeer nauw aan het hart lagen zijn moeten gaan door een of andere vorm van kanker. Het blijft een lelijk woord. Iedereen verafschuwt de ziekte én het woord. Toch heeft iedereen in zijn naaste omgeving ermee te maken of er ooit mee te maken gehad.

Toen ik tiener was had ik maar voor 1 ding angst. Dat was aids. Dat kon bijna niet anders want het werd er op school en in de media zwaar ingehamerd. Maar tussen de leden door mocht ik wel naar de zonnebank voor een kwartier en kon ik nog even stoppen voor een vettig frietje mayo met bitterballen.

Moraal van het verhaal is dat tijden constant veranderen en mensen eveneens. Hoe kan het dat ik vroeger dacht aan een cheeseburger van een of andere hamburgertent en ik nu nadenk over welke groenten er nog in de tuin staan die ik straks wil verwerken zonder dat ik het gevoel heb dat ik alleen maar groente eet.

Het blijft denkwerk maar ik voel me er goed bij als ik weet dat het voedsel dat ik klaarmaak mij helpt om gezond te blijven.

Het is ook gewoon leuk om van anderen te horen dat het lekker was, wetende dat zij hier ook baat bij hebben.

Dit is uiteindelijk wat ik wil horen. Niet meer, niet minder.

Voor mij is koken een uitlaatklep. Ik neem het ter harte. Creativiteit uit zich toch op de één of de andere manier.

Of het nu in de keuken, in je interieur, je kledij, op vlak van kunst of muziek is doet er niet toe. Iedereen heeft zijn eigen creativiteit. De dag dat je ze vindt kun je ermee aan de slag. Het is als het ware een vorm van meditatie en mindfulness. Enkel jezelf en hetgeen wat je nu aan het doen bent wat je graag doet, daar gaat het om.

Trek je voorál niet aan wat anderen daarvan denken!

Mijn eerste retreat komt er snel aan en het is meteen volle bak erin vliegen. Geen zuivel, geen vet en beperkte lichamelijke acties voor een van mijn cursisten.

In eerste instantie werd ik bevangen met onzekerheid en angst. Hoe begin ik hieraan? Ondertussen ben ik trots en gelukkig dat ik het vertrouwen kreeg. Laat duidelijk zijn dat ik niets uit de weg ga. Hoe moeilijker hoe beter. Hiervan leert een mens. Hoe meer ik leer hoe beter.

Het ontbreekt je soms aan tijd misschien maar dan schuif je de tijd maar even opzij. Doe het voor jezelf en wat in je natuur ligt! Hiervan wordt je groter, blijer en sterker.

“Creativity is intelligence having fun” – Albert Einstein

Smakelijke groeten,

Katrien